مقايسه تاثير تمرينات باراسل و پيلاتس بر درد و كيفيت زندگي زنان مبتلا به كمر درد مزمن

زمينه و هدف: كمر درد مزمن يكي از مشكلات جوامع امروزي است كه درمان آن پيامدهاي اقتصادي، اجتماعي و رواني جامعه را كاهش مي دهد. با توجه به نقش فعاليت هاي بدني و انجام تمرينات ورزشي كه كم هزينه تر و سريعتر است بنابراين هدف از تحقيق حاضر مقايسه تاثير تمرينات باراسل و پيلاتس بر درد و كيفيت زندگي زنان مبتلا به كمر درد مزمن بود. روش بررسي: تحقيق حاضر از نوع تحقيقات نيمه تجربي با طرح پيش آزمون- پس آزمون با سه گروه، تجربي و كنترل اجرا شد. در اين مطالعه تعداد 30 نفر بيمار زن مبتلا به كمر درد مزمن انتخاب و به صورت تصادفي در سه گروه 10 نفره (ميانگين سني 5 ± 35 سال، قد 5 ± 160 و وزن 5 ± 70 كيلوگرم) قرار گرفتند. متغيرهاي درد و كيفيت زندگي بيماران قبل و بعد از دوره به ترتيب توسط مقياس بصري درد و پرسش نامه كيفيت زندگيSF36 ارزيابي شد. آزمودني هاي گروه هاي تمرين به مدت( 8 هفته و هر هفته سه جلسه 60 دقيقه اي) تمرينات را در دو گروه باراسل و پيلاتس انجام دادند داده هاي آماري با استفاده از روش آمار استنباطي تحليل واريانس براي تكراري تحليل شد(05/0≥P). نتايج: يافته ها نشان داد كه هر دو روش بكار گرفته شده باعث كاهش درد و ارتقاء كيفيت زندگي بيماران در مقايسه با گروه كنترل شده است(05/0≥P). همچنين يافته ها تفاوت معناداري را بين دو روش تمريني در متغيرهاي سه گانه تحقيق نشان نداد(05/0≥P). نتيجه گيري: از يافته هاي اين پژوهش مي توان نتيجه گرفت كه انجام تمرينات باراسل همچون تمرينات پيلاتس مي توانند درد بيماران را كاهش داده و سبب بهبود كيفيت زندگي بيماران شوند. بنابراين باراسل را مي توان با انجام مطالعات بيشتر به عنوان يك روش احتمالي توانبخشي كمر درد در نظر گرفت.