طبقه بندي تصاوير اثرانگشت با استفاده از گشتاور شبه زرنيك

اثرانگشت به عنوان يك نوع از بيومتريك انسان موجود برروي نوك انگشتان به طور گسترده براي تشخيص شخص در كاربردهاي پزشكي قانوني و غيرنظامي و غيره مورد استفاده قرار مي گيرد كه اين امر به خاطر منحصر به فرد بودن، تغييرناپذيري و هزينه پائين آن مي باشد. طبقه بندي اثرانگشت، يك شماء شاخص گذاري مهم براي پائين آوردن ميزان جستجوي پايگاه داده اثرانگشت براي شناسايي مقياس بالاي كارآمد مي باشد. يك الگوريتم طبقه بندي اثرانگشت معمولاً يك مجموعه ويژگي نماينده را استخراج مي كند تا فرديت هر اثرانگشت را دريافت نمايد سپس اين استراتژي ها براي تعيين كلاس اثرانگشت به كار گرفته مي شوند. اين مقاله به پيشنهاد يك رويكرد طبقه بندي اثر انگشت مبتني بر ياد گيري عصبي – فازي مي پردازد كه شامل 3 فاز اصلي مي‌باشد. در فاز اول ابتدا نواحي اضافه از تصاوير ورودي و به ‌منظور دستيابي به نواحي اثرانگشت حذف مي‌شوند. سپس از تصاوير ورودي و تصاوير موجود در پايگاه داده‌، يكسري از ويژگي ها به ‌وسيله‌ي گشتاورهاي شبه زرنيك استخراج مي‌گردد؛ و در انتها طبقه بندي اثرانگشت با استفاده از روش فازي- عصبي انجام مي‌گيرد. جهت ارزيابي سيستم پيشنهادي در از مجموعه داده ي FVC2004 بهره گرفته شده است. با توجه به ارزيابي نرخ بازشناسي مشاهده مي شود كه سيستم پيشنهادي ارائه كننده نرخ بازشناسي بهتري نسبت به سيستم هاي مورد مقايسه مي باشد