بلاغت تكرار ﴿خَلَقَ السَّمٰوٰاتِ وَ الْأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيّٰامٍ﴾

در توصيف بلاغت قرآن، همين بس كه پس از چهارده قرن و اندي هنوز كسي نتوانسته يك سوره و بلكه يك آيه به‌سان آن بياورد كه در فصاحت و بلاغت توان برابري و هم‌ترازي با قرآن را داشته باشد و به تحدّي چهارده قرن پيش پاسخ گويد. از ميان فنون بلاغي مختلف، مي‌توان گفت «تكرار» به ظاهر ساده‌ترين اسلوبي است كه حتي مخاطب عام را به فكر وامي‌دارد كه هدف از اين تكرار (حرف، كلمه، عبارت يا آيه) چه بوده است؟ اما همين اسلوب ساده دربردارنده‌ي نكات مهم بوده و تأثير غيرقابل انكاري بر مخاطب دارد. به‌ويژه در متني؛ چون قرآن كه پيام اصلي‌اش هدايت است، براي تثبيت مفاهيم والاي معنوي و تجريدي كاربرد اين اسلوب بسيار بجا و هدفمند است. مقاله‌ي حاضر با بررسي زيبايي تكرار ﴿خَلَقَ السَّمٰوٰاتِ وَ الْأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيّٰامٍ﴾ كه در آيات54 اعراف، 3 يونس، 7 هود، 59 فرقان، 4 سجده، 38 ق و 4 حديد آمده است به تبيين و تحليل جوانب بلاغي آن پرداخته و در حد توان اهداف نهفته در هر كدام را روشن مي‌سازد. تكرار اين عبارت قرآني تاكنون در تحقيق جداگانه‌اي به چالش كشيده نشده است به همين دليل ما با پرداختن به آن علاوه بر تحليل و توصيف آيات مورد نظر تا حدودي به هدفي كه در وراي آن نهفته است، پي مي‌بريم.