افزايش همراستايي و همگرايي اهداف سازماني با فرايندها و سيستم هاي اطلاعاتي

يكي از مهم ترين دلايل شكست سرمايه گذاري ها در فناوري اطلاعات، عدم همراستايي و همگرايي ميان اهداف سازماني با فرايندها و فرمهاي گردش اطلاعات سازمان بوده است. از آنجايي كه متدولوژيهاي رايج طراحي سيستمهاي اطلاعاتي قادر به اصلاح فرايندها و فرمهاي اطلاعاتي جاري سازمان نمي باشند؛ لذا درصدد يافتن راهكاري علمي جهت بازمهندسي و اصلاح فرايندها و فرمهاي گردش اطلاعات در سازمان برآمديم. پس از مطالعات اوليه، متدولوژيهاي ارائه شده در معماري سازماني جهت الگوبرداري مناسب شناخته شد. هدف كلي از اين پژوهش بررسي ميزان تأثير معماري سازماني بر همراستايي و همگرايي اهداف سازماني با مؤلفه هاي كسب و كار و سيستمهاي اطلاعاتي در يك سازمان مي باشد. در اين پژوهش در يك طرح پايلوت با استفاده از روش تحقيق اقدام پژوهي و ستونهاي چارچوب زاكمن و دو لايه اول مدل مؤسسه ملي استاندارد و فناوري اطلاعات آمريكا اقدام به مدلسازي وضعيت موجود گرديده سپس با استفاده از آزمون همراستايي و همگرايي مدل ارزيابي ويژگيهاي كيفيتي معماري سازماني دكتر خيامي، ارزيابي شواهد اول انجام شده، وضعيت مطلوب طراحي، ارزيابي شواهد دوم صورت گرفته و در پايان نتيجه گيري و مستند سازي پژوهش انجام گرديده است. نتايج حاصل از اين پژوهش حكايت از آن دارد كه ميزان همراستايي سيستمهاي اطلاعاتي با اهداف از 10% به 95% و ميزان همگرايي موجوديت ها با فرايندها از 71% به 100% افزايش يافت.