تحليل جامعه شناختي سيماي مادر با تاكيد بر ديدگاه تفسير الميزان

خانواده كوچكترين واحد اجتماعي است. قرآن كريم، نيكي به والدين را تالى توحيد و عقوق آنها را در رتبه شرك قرار داده و به جايگاه خاص مادر تاكيد مي كند. مقاله حاضر به تحليل جامعه شناختي اين رابطه از حيث چرايي و چگونگي آن از ديدگاه علامه طباطبايي پرداخته است. با مطالعه آيات مربوطه در تفسير الميزان، روشن مي شود كه تاسيس و تداوم جامعه، بستگى به محبت و روابط عاطفي نسلها دارد. مركز اين محبت و رابطه قوي، خانواده است. پايداري خانواده با وجود محبت و عاطفه ميان والدين و فرزندان است. فرزندان به رأفت والدين همراه با اشتاق آنها و والدين به فرزندان موقع پيرى و ناتواني همراه با اكراه آنها احتياج دارند. بي توجهي اولاد نسبت به آنان و هنجار شدن آن، عواطف توليد و تربيت نسل را از بين مي برد. افراد از تشكيل كوچكترين واحد جامعه، استنكاف مي ورزند. جامعه ي بدون رابطه خويشاوندى به سرعت رو به انقراض مي گذارد و هيچ سنتى فساد روى آورده را جبران نمى‏كند. با توجه به يافته هاي تحقيق نتيجه مي گيريم كه سعادت دنيوي و اخروي انسان، وابسته به جامعه انساني سالم و جامعه سالم وابسته به خانواده مبتي بر محبت و علايق عاطفي است. مركز اين علاقه، مادر است.