نقدي بر كتاب وفاداري و رهبري در جامعه اوايل دوره اسلامي و ترجمه هاي آن

جامعه اسلامي در قرون سوم و چهارم هجري به علت تسلط آل بويه ، حكومتگران ايراني و شيعي، بر دستگاه خلافت عباسي سني مذهب داراي اهميت مي باشد و به همين علت نيز مورد توجه پژوهشگران ايراني و شرق شناسان و اسلام شناسان قرار گرفته است. تحقيق و تاليف در باره اين دوره از تاريخ، نياز به شناخت دقيق از جامعه اسلامي، جامعه ايراني و همچنين ديدگاههاي اهل تسنن و تشيع دارد. كتاب روي متحده با رويكردي به دو مولفه رهبري و وفاداري در جامعه اسلامي و با تاكيد بر دوره آل بويه نگاشته شده است. اينكه نويسنده شرق شناس تا چه اندازه توانسته است فهم دقيقي از تاريخ و فرهنگ ايران و اسلام درك و ارائه دهد و مترجمان در رفع كاستيهاي مولف موفق عمل كرده اند، سوالاتي بوده كه نويسنده مقاله حاضر به روش تطبيقي در صدد نقد اثر و ترجمه هاي آن با دو رويكرد نقد دروني و بيروني اقدام كرده است. نتيجه نشان مي دهد كه كتاب علي رغم دارا بودن نوآوري و خلاقيت در انتخاب بحثهاي اجتماعي ، به علت عدم شناخت صحيح مولف از جامعه اسلامي و آداب و فرهنگ ايراني، بخصوص دوره آل بويه، دچار اشكالاتي در فهم و انتقال آن گرديده است. در ضمن ترجمه اول ، به علت همخواني مترجمان به لحاظ تخصص علمي با مولف، توانسته است، ترجمه قابل قبولتري ارائه كند.