بررسي نقش زنان در دستيابي به توسعه پايدار زيست محيطي

نظريه توسعه پايدار شهري، حاصل بحث هاي طرفداران محيط زيست درباره مسائل زيست محيطي به خصوص محيط زيست شهري است كه به دنبال نظريه توسعه پايدار براي حمايت از منابع محيطي ارائه شد. توسعه پايدار در اين ديدگاه به منابع طبيعي به عنوان يك سرمايه نگاه مي كند و حداكثر استفاده از اين منابع را مد نظر دارد. يكي از الزامات اساسي و مهم در رسيدن به توسعه پايدار زيست محيطي استفاده از تمامي منابع و نيرو هاي موجود مي باشد. در اين پژوهش با استفاده از روش توصيفي – تحليلي و به كارگيري از منابع داخلي و خارجي جديد به نقش زنان در دستيابي به توسعه پايدار در بعد زيست محيطي به عنوان يكي از ابعاد مهم توسعه پايدار شهري پرداخته مي شود. نتايج حاصل از تحقيق نشان مي دهد كه با توجه به اينكه بيش از نيمي از جمعيت جهان را زنان تشكيل مي دهند و زنان نخستين آموزگاران كودكان و همچنين جزء قشر تاثيرگذار جامعه هستند مي توان گفت كه زنان مي توانند نقش بسيار مهمي در دستيابي به توسعه پايدار زيست محيطي ايفا كنند بنابراين هرچه آگاهي زنان افزايش يابد و از انان در اداره امور مسائل زيست محيطي و توسعه پايدار شهري استفاده گردد جامعه با توان بيشتري به سوي ترقي و پيشرفت در آينده گام خواهد برداشت