بافت فرسوده؛ عامل تهديدزاي توسعه پايدار شهري

بافتهاي فرسوده به دليل دارا بودن وجوه متنوع ساختاري و كاركردي، تهديدي براي پايداري شهري محسوب مي گردند. هريك از ابعاد كالبدي، اجتماعي و اقتصادي حاكم بر بافتهاي فرسوده، حائز ويژگيهايي منفي است كه كاركرد اين بافتها را به عنوان بخشي از شهر، مختل كرده و آن را به محل بازپروري عناصر منفي تشكيل دهنده اين بافتها، آن هم با سرعت و قدرتي بيشتر تبديل مي كند. در نتيجه، عناصري كه خود زماني به عنوان عامل ايجاد بافتهاي فرسوده بودند، در آن پناه گرفته و حل و فصل مشكلات حاكم بر آن را پيچيده تر و شايد ناممكن مي نمايند. دراين مقاله قصد بر اين است كه عوامل تشديد كننده و مقوم ناپايداري شهري در بافتهاي فرسوده و مسئله دار، به طور مبسوط تري مورد بررسي قرار گيرد.