نقش معلمان مدارس درتربيت ديني دانش آموزان

تربيت تنها و تنها در انسان و به سبب قابليت عقلي و توانايي شناخت و گزينش او شايستگي كاربرد دارد. تربيت شامل دو فعاليت آموزشي و پرورشي است كه اولي مي تواند عمدتا شناختي، الزامي وعمومي و متكي بر ارزش هاي بيروني(تجويزي) باشد ولي دومي عمدتا انتخابي، علاقمندانه و عاطفي و مهارتي است. (غير تجويزي) تلفيق هردو و تكميل آنها به تربيت مي انجامد(صادق زاده قمصري،1387). تربيت ديني در يك معنا فراهم كردن فرصت هاي طبيعي و درون ياب است تا افراد خود با تجربه شخصي و الهام از فطرت خويش، بارقه ي تعالي بخش دين را كشف نمايند. هدف پژوهش حاضر بررسي نقش معلمان در تربيت ديني دانش آموزان است. در اين زمينه ابتدا به تعريف مفاهيم تربيت، دين، تربيت ديني و اهداف و ضرورت هاي تربيت ديني پرداخته شده است. سپس ويژگي هاي دانش آموزان مؤمن و نقش و جايگاه معلم در متون اسلامي بررسي شده است و در انتها به بررسي تعامل معلم و دانش آموز و تربيت ديني ، بحث و نتيجه گيري و ارايه پيشنهاداتي جهت بهبود وضعيت تربيت ديني پرداخته ايم. روش انجام تحقيق حاضر، تحليل اسنادي و كتابخانه اي و رويكرد مورد نظر توصيفي-تفسيري مي باشد.اميداست تحقيق حاضردرجهت ارتقاي سطح تربيت ديني جامعه مؤثرواقع شود.