دروغ و دروغگويي، عوامل و الگوها

دروغگويي پديده فرهنگي و منفي اجتماعي از صفات زشت و ناپسند اخلاقي است كه متاسفانه امروزه در بين افراد جامعه بطور شايع مشاهده مي شود. از آنجا كه فطرت انسان به سمت راستي و راستگويي گرايش دارد و به دنبال حقيقت است لذا دروغ و دروغگويي را ناپسند دانسته و آن را نكوهش مي كند. دروغ يكي ازآفات زبان است و در فرهنگ اسلامي از گناهان كبيره شمرده شده است. دروغ گويي عوارض و پيامدهاي اجتماعي نامطلوبي دارد؛ براي مثال برخي از صاحب نظران يكي از بزرگ ترين پيامدهاي دروغ گويي را از بين رفتن اعتماد اجتماعي ميان افراد، سازمان ها و مردم يا ميان مردم و حكومت مي دانند ما در اين تحقيق سعي بر آن داشتيم كه به شكل شناسي پديده ي دروغ در حد بضاعت ناچيز علمي خود بپردازيم: ابتدا در شناخت عوامل انساني آن به عنوان مجريان و عوامل وضعيتي آن به مثابه‌ي بستر رابطه هاي دروغين كوشيديم و آنگاه به كمك قالب نظري معيني كه در پيش رو داشتيم و با استفاده از چند مفهوم كارآ به الگوسازي اين وضعيت ها نشستيم و با اين كار تا حدّي به تعيين جايگاه دروغ در فرهنگ خودي و الگوهاي رفتاري آن در روابط اجتماعي خود پرداختيم.