بررسي تاثير پوزولان در بهسازي خاك‌هاي واگرا

Investigating the effect of Pozzolan on the improvement of divergent soils

خاكهاي واگرا از جمله خاك‌هاي مشكل آفرين در مهندسي ژئوتكنيك محسوب مي شوند كه استفاده از آنها باعث ايجاد خرابي‌هاي زيادي در سدهاي خاكي، كانال‌هاي آبرساني و ساير خاكريزها شده است. به منظور غلبه بر مشكل واگرايي مي توان از ترميم شيميايي استفاده نمود. در اين مقاله نتايج افزودن پوزولان طبيعي به نمونه خاك واگرا ارائه گرديده و پتانسيل واگرايي با در نظر گرفتن دو متغير زمان عمل‌آوري و درصد وزني پوزولان كنترل گرديده است. با توجه به آزمايش‌هاي انجام شده بهينه ترين درصد پوزولان مورد استفاده جهت بهبود واگرايي خاك 5 درصد پوزولان‌ و همچنين با افزايش زمان وضعيت واگرايي اين آزمايشات بهتر مي شود . در زمان 28 روز بهترين بهبود نسبت به واگرايي بدست آمده است.ضمن آنكه افزايش مقاومت فشاري، خاك‌رس واگراي تثبيت شده با درصد‌هاي مختلف از پوزولان از ديگر نتايج اين تحقيق مي‌باشد.

Diverging soils are considered as problematic soils in geotechnical engineering, and their use has caused many damages in earth dams, water channels and other impacts. In order to overcome the divergence problem, chemical recovery can be used. In this paper, the results of adding natural pozzolan to divergent soil samples are presented and the divergence potential is controlled by taking into account the two variables of processing time and weight percentage of pozzolan. According to the experiments, optimal percentage of pozzolan used to improve soil divergence of 5% of pozzolan and also increase the divergence status of these experiments is improved. In the course of 28 days, the best improvement was achieved with respect to divergence. However, increasing compressive strength, stabilized divergent soil with different percentages of pozzolan is another result of this study.