آموزش اخلاق فناوري مبتني بر آموزه‌هاي رضوي در بستر شبكه هاي اجتماعي مجازي

يكي از حوزه‌هاي پركاربرد اخلاق، اخلاق در محيط‌هاي مبتني بر فناوري يا اخلاق فناوري اطلاعات است، كه در سال‌هاي اخير با ظهور شبكه‌هاي اجتماعي مجازي به يك ضرورت تبديل شده است. اين پژوهش بر آن است با بهره‌گيري از آموزه‌هاي رضوي، اخلاق فناوري را در بستر شبكه هاي اجتماعي مجازي فراگيرسازي كند، و از آنجايي كه دقت در سيره زندگي اهل بيت و تأسي به شيوه رفتاري و سبك زندگي ايشان- به ويژه سيره امام رضا- مي‌تواند انسان را در رسيدن به الگوي مطلوب اخلاقي و اتخاذ روش صحيح زندگي و نيز رسيدن به حيات آرماني رهنمون سازد. روش اين پژوهش از نوع كاربردي است، كه در آن كوشش شد ابتدا مطالب به روش كتابخانه اي جمع آوري شود، و با روش توصيفي- تحليلي مورد تجزيه و تحليل قرار گيرد؛ سپس با استخراج اسناد، احاديث و روايات مورد نظر كار طبقه بندي آنها در پژوهش انجام شده، و مطالب با مراجعه به منابعي مانند پايان نامه ها، مقاله ها و كتاب‌هاي معتبر استخراج شده و به توصيف مطالب مرتبط با عنوان تحقيق پرداخته، و پس از آن آموزه هاي اخلاق فناوري مبتني بر سيره رضوي در بستر شبكه هاي اجتماعي استخراج شده است. در اين پژوهش تأكيد بر مهمترين ابعاد اخلاق فناوري است، كه سعي شده از آموزه هاي اخلاقي رضوي براي آموزش اين ابعاد در بستر شبكه هاي اجتماعي مجازي استفاده شود. يافته‌ها نشان داد كه مهم ترين ابعاد اخلاق فناوري، آداب معاشرت و حريم خصوصي است، كه با تكيه بر آموزه هاي اخلاقي رضوي در شبكه هاي اجتماعي مجازي و- در سطحي كلان تر- در محيط‌هاي مبتني بر فناوري، مي‌توان از رفتارهاي ضد اخلاقي در اين محيط‌ها با تكيه بر اين ابعاد كاست؛ و در عين حال از قابليت‌هاي شبكه هاي اجتماعي مجازي در اين زمينه بهره مند شد.