بررسي روش هاي متداول طراحي شبكه‌هاي زهكشي و تأثير انواع پوشش‌ها بر عملكرد آن

The study of conventional design of drainage networks and the effect of different envelopes on its performance

برخي از خاك¬ها، به هنگام نصب زهكش زيرزميني، نيازمند راه¬حل¬هايي براي حفاظت لوله¬هاي زهكشي از ورود ذرات خاك به داخل آن¬ها مي¬باشند. ذرات خاك و يا خاكدانه¬ها مي¬توانند در اثر نيروي كششي آب از طريق سوراخ¬هاي روي لوله به داخل زهكش منتقل شوند. اين فرايند را هرگز نمي¬توان به¬طور كامل قطع كرد اما مي¬توان با به¬كار بردن مواد متخلخل در اطراف لوله زهكش سرعت آن را به ميزان زيادي كاهش داده و يا آن را تا حدودي متوقف كرد. ماده متخلخلي كه اين وظيفه را بر عهده دارد پوشش زهكشي نام دارد (اكرم و همكارن، 1383). در بسياري از مناطق پوشش¬هاي سنگريزه¬اي با دانه¬بندي مناسب كمياب است و يا اين¬كه وجود ندارد. علاوه بر اين حمل و نقل و كارگذاري آن در اطراف زهكش دشوار بوده و هزينه بالايي دربر دارد. به¬همين دليل رويكرد مطالعات به سمت جستجو براي يافتن جايگزيني براي پوشش¬هاي سنگريزه¬اي است. مواد پوششي ديگر به¬طور معمول از الياف آلي شبيه آن¬چه در بقاياي گياهي يافت مي¬شود، تشكيل مي¬گردد كه پوشش پيت از آن جمله است. در تلاشي بيشتر براي كاهش هزينه¬ها و تسهيل نصب زهكش به كمك ماشين، نسل دوم پوشش¬ها كه به¬صورت نوارهاي پوششي بودند به¬تدريج جايگزين مواد آلي شدند. اين نوارها دور قرقره¬اي پيچيده و به هنگام نصب لوله زهكش بر روي ترنچر قرار مي¬گرفتند. اولين موادي كه به¬صورت نوار توليد شد از الياف پيت، كلش كتان يا بزرك و الياف نارگيل بود و در سال¬هاي دهه 1960 نوارهاي ورقه¬اي الياف شيشه مورد استفاده قرار گرفت (بي¬نام، 2000).