ريزمقياس سازي دماي بيشينه و كمينه روزانه در استان مازندران

Downscaled of daily maximum and minimum temperature in Mazandaran

تغيير اقليم و پيامدهاي ناشي از آن به¬ويژه گرم شدن كره زمين، به عنوان بزرگترين مشكل قرن بيست و يكم مطرح شده است كه اولين اثر تغيير اقليم بر روي عناصر نيواري به¬ويژه دما و بارش مي¬باشد. در اين تحقيق دماي بيشينه و كمينه روزانه ايستگاه¬هاي استان مازندران كه داراري آمار 30 ساله هستند، توسط خروجي مدل گردش عمومي جو 2CanESM تحت سناريوهاي انتشار RCP مورد مطالعه قرار گرفت. طبق بررسي¬هاي انجام شده توانايي شبيه¬سازي اقليمي مدل آماري SDSM در دوره پايه و آينده متغير¬هاي اقليمي با در نظر گرفتن معيار¬هاي خطا در 4 ايستگاه سينوپتيك انتخاب شده، مورد ارزيابي قرار گرفت. دماي بيشينه و كمينه ايستگاه بابلسر با همبستگي R=0/94 و R=0/93، نسبت به ايستگاه‏هاي ديگر دقت بهتري در مدل¬سازي را نشان داد است. متوسط تعداد روز¬هاي يخبندان هم در هر 4 ايستگاه روند كاهشي معني¬داري نسبت به دوره پايه نشان داده است. به عنوان مثال در ايستگاه رامسر از 71/11 روز در دوره پايه (1961-2005) به 03/0 روز در دوره (2071-2100) تحت سناريو 5/8RCP برآورد گرديد.