بررسي استحكام تركيدگي پارچه¬هاي حلقوي تاري سوراخ¬دار مورد استفاده در مش جراحي

مش جراحي، پارچه¬اي با تخلخل زياد است كه عمدتا به روش حلقوي تاري و از نخ¬هاي مونوفيلامنت ذوب¬ريسي شده از جنس پلي¬پروپيلن، پلي¬استر و يا پلي¬تترافلوئوراتيلن توليد مي¬شود. موارد استفاده از مش¬هاي جراحي، درمان فتق و درمان بيماري افتادگي اندام¬هاي لگني است. از ميان خواص مكانيكي مش¬ها، استحكام كششي، استحكام تركيدگي و مقاومت جرخوردگي از اهميت ويژه¬اي برخوردارند. در اين تحقيق، پارچه¬هاي حلقوي تاري سوراخ¬دار با 5 طرح بافت رايج در توليد مش¬هاي تجاري با استفاده از مونوفيلامنت¬ پلي¬پروپيلن بافته شده و تحت آزمايش استحكام تركيدگي قرار گرفتند و نتايج حاصل، تجزيه و تحليل و بررسي شدند. طرح بافت¬هاي مورد بررسي شامل تريكو، شبه سندفلاي، سندفلاي، سوراخ سوزني و شبه ماركوزيت مي¬باشد. باتوجه به نتايج حاصل، ميزان استحكام تركيدگي پارچه¬ها ، ارتباط مستقيمي با وزن واحد سطح آن¬ها دارد. باتوجه به اينكه نيروي تركيدگي همه پارچه¬هاي مورد بررسي از نيروي تركيدگي بافت فاشيا بدن موجود زنده بيشتر بود، با در نظر گرفتن ديگر خواص مهم مش يعني تخلخل بيشتر و وزن سبك¬تر، پارچه با طرح بافت شبه ماركوزيت به عنوان بهترين طرح بافت انتخاب ¬شد.