بررسي شاخصههاي كيفيت و كميت در مسكن معاصر (ارائه مسكن انعطاف پذير در طراحي معماري)

Provide flexible housing architecture

انسان عاملي است كه در هر زمان و مكان نيازمند توجه مي باشد، ارائه فضاهايي در حيطه شان و منزلت انساني او را به يك معرفت و شناخت بستر زندگي خود مي كشاند. در گذشته خانه جزئي از روح فرد بوده، گويي مكان براساس نيازهاي او ساخته شده و انسان خود را از محيط و كالبد دانسته، اما مسكن در حال حاضر فضايي است بدون شناخت نيازهاي روحي و قابل تغيير انسان در طول زمان و حتي آينده به طوري كه همه فضاهاي مسكوني اكثرا شبيه هم هستند، بر اين اساس معماران و طراحان بناها را به سمت طراحي صنعتي برده و ديگر هيچ روحي در فضاهاي معماري وجود نخواهد داشت. حال در اينجا مي خواهيم اين چالش را بيان كنيم پرداختن به عرصه هاي سكونتي و ارائه طرح و الگويي نوآورانه كه در خدمت انسان و روح مكان باشد. پژوهش حاضر به صورت كيفي و بررسي عوامل اصلي تحقيق شكل خواهد گرفت. در نتيجه پژوهش فوق به بررسي عوامل ارتقاء دهنده در فضا بر اساس شناخت نياز انسان از فضاهاي مسكوني و نيز بر قابليت انعطاف پذيري فضاهاي باز، نيمه باز و بسته و نيز فرم مسكن در عرصه زندگي به دور از فضاهاي تكراري به سمت فضاهاي سرزنده در مسكن خواهيم رفت.