تأثير تجربۀ آموزش و پرورش پيش دبستاني بر اختلالات رفتاري و كارآمدي تحصيلي دانش آموزان پايۀ دوم ابتدايي

مقدمه وبيان مساله: از آنجا كه كودكي اولين و مهمترين دوره زندگي آدمي است و ساختار شخصيتي و رفتاري انسان در اين دوره بنيان گذاشته مي¬شود، آموزش و پرورش در رشد انسان و تغيير و دگرگوني و ارتقاء جوامع انساني و بشري نقش تأثيرگذار و چشم¬گيري بر عهده دارد. آموزش و پرورش پيش از دبستان عبارت است از آموزشي كه از زمان تولد آغاز و تا شروع اولين سال¬هاي دبستان ادامه مي¬يابد. روانشناسان و صاحب¬نظران حتي با ديدگاههاي بسيار متفاوت، اعتقاد دارند كه سال¬هاي پيش¬دبستاني از با اهميت¬ترين سال¬ها در دوره رشد است. آن مسلمأ دوره¬اي است كه شالوده ساختارهاي رفتاري پيچيده در زندگي كودك شكل مي¬گيرد. از آنجايي كه كودك دائمأ در حال تعامل با محيط است و مي¬آموزد، لذا هرچه محيط غني¬تر باشد، برداشت كودك از محيط بيشتر مي¬شود. با توجه به اهميت اين دوره آموزشي در راستاي تحقيقات زياد در سطح كشورهاي جهان به منظور شناسايي تأثير اين دوره، پژوهش حاضر نيز از آن جمله مي¬باشد؛ كه با هدف بررسي تأثير تجربه آموزش و پرورش پيش¬دبستاني بر اختلالات رفتاري و كارآمدي تحصيلي دانش-آموزان پايه دوم ابتدايي صورت گرفته است. مواد و روش: پژوهش حاضر يك تحقيق علي و مقايسه¬اي است كه در آن آزمون¬هاي پيشرفت تحصيلي محقق ساخته و مقياس ارزيابي اختلالات رفتاري(فرم معلم) بر روي 206 دانش¬آموزان دختر و پسر پايۀ دوم ابتدايي (106 نفر دانش¬آموز آموزش¬ ديده و 100 نفر دانش¬آموز آموزش نديده) كه به شيوۀ نمونه¬گيري خوشه¬اي از بين مدارس ابتدايي شهرستان شهركرد انتخاب شده بودند، اجرا گرديد. بعد از ورود داده¬ها به نرم افزار spss ، با استفاده از روش¬هاي آماراستنباطي از آزمون t مستقل براي بررسي تفاوت ميانگين ها وبا استفاده از تحليل واريانس دوعاملي، تعامل بين متغيرهاي اصلي و متغيرهاي فرعي مشخص شد و معنادار بودن تفاوت ميانگين¬ها مورد بررسي قرار گرفت. يافته¬ها: در مقايسه نمرات اختلالات رفتاري، نتايج آزمون t نشان داد آزمودني¬هاي گروه آزمايش نسبت به گروه كنترل اختلال رفتاري كمتري داشتند ، همچنين مقايسه ميانگين¬ها با در نظر گرفتن متغير جنسيت نشان داد دختران (52/6) اختلال رفتاري كمتري نسبت به پسران (35/13) داشته¬اند كه از نظر آماري معنادار مي باشد(05/0p ).و باوجود اينكه تفاوت محسوس در ميانگين پيشرفت تحصيلي كليه آزمودني هاي گروه آزمايشي و كنترل وجود ندارد اما برتري پيشرفت تحصيلي آزمودني¬هاي گروه آزمايش نسبت به گروه كنترل نشان داده شده است. در مقايسه نتايج مربوط به پيشرفت تحصيليِ آزمودنيهاي پسر و دختر برتري دختران نشان داده شده است. به ويژه در درس هنر كه مقايسه ميانگين هاي آزمودني هاي دختر وپسر تفاوت معنادار را نشان مي دهد. بحث و نتيجه گيري: نتايج اين پژوهش نشان داد كه بين دانش آموزان آموزش ديده و آموزش نديده از لحاظ اختلال رفتاري تفاوت معنادار وجود داشته و دانش آموزان آموزش ديده از اختلال رفتاري كمتري نسبت به دانش¬آموزان آموزش نديده برخوردارند. با توجه به نتايج پژوهش مي توان آموزش پيش دبستاني را به عنوان آموزشي موثر در كاهش مشكلات رفتاري دانش آموزان دوره ابتدائي موثر دانست.