ارزيابي عملكرد ارقام و ژنوتيپ هاي جديد جو آبي در شرايط قطع آبياري انتهاي فصل

تنش كم آبی از رایج ترین تنشهاي محیطی است كه رشد و نمو گیاهان را تحت تأثیر خود قرار داده و تولید محصولات زراعی از جمله جو را محدود می كند. بنابراین با توجه به شرایط اقلیمی خشك ایران و تحمل جو به خشكی، شناسایی ارقام متحمل به خشكی انتهاي فصل حائز اهمیت است. بدین منظور پژوهشی با هدف بررسی واكنش ارقام و ژنوتیپ هاي جدید جو آبی به تنش خشكی در مرحله زایشی (تنش انتهاي فصل)، شش ژنوتیپ و دو رقم زراعی جو در دو شرایط آبیاري نرمال و تنش رطوبتی در مناطق معتدل استان كرمانشاه به صورت آزمایش كرتهاي خرد شده (اسپلیت 90 اجرا گردید. تنش خشكی - پلات) در قالب بلوكهاي كامل تصادفی در 3 تكرار در ایستگاه اسلام آباد غرب در سال 91 MB- در دو سطح (نرمال و تنش خشكی آخر فصل) به عنوان عامل اصلی و ژنوتیپ به عنوان عامل فرعی در 8 سطح (- 87 و ارقام شاهد نصرت و یوسف) در نظر گرفته شد. (MBD-87-16،MBD-87-15،MBD-87-13، MB-87-19، MB-87-14،10 نتایج نشان داد كه تنش خشكی بر روي صفاتی از قبیل: ارتفاع بوته، روز تا سنبله دهی، رسیدن فیزیولوژیك، تعداد دانه در سنبله، وزن هزار دانه و عملكرد دانه در سطح یك درصد ( 1%) معنی دار بود . صفات طول پدانكل، ارتفاع سنبله، عملكرد بیولوژیك و شاخص برداشت در سطح پنج درصد ( 5%) معنی دار گردید. رقم نصرت با میانگین 6552 كیلوگرم با میانگین 4647 كیلوگرم در هكتار كمترین عملكرد را داشت. مقایسه MBD-87- در هكتار بیشترین عملكرد و لاین 15 میانگین سطوح تنش به روش دانكن نشان دادكه ارقام جو تحت شرایط تنش آخر فصل افت عملك رد معادل 24 درصد خواهند داشت.