ديگري و ديگر بودگي در آثار داستاني و نمايشي غلام‌حسين ساعدي؛ بررسي موردي داستان‌هاي «گاو»، «دو برادر»، و «آرامش در حضور ديگران» و نمايشنامه‌هاي «چوب‌به‌دست‌هاي ورزيل» و «بهترين باباي دنيا»

مسئله اصلي اين پژوهش مطالعه برخي ازآثار داستاني و نمايشي غلام حسين ساعدي بر مبناي مفهوم «ديگري» است. مي‌توان گفت ديگري از موضوعاتي بوده كه ذهن نويسنده با آن درگير شده است. ظهور ديگري و نوع مواجهه با آن در بعضي از آثار ساعدي به شدت به چشم مي‌خورد ولي تاكنون مورد بررسي قرار گرفته نشده است. هدف اين پژوهش پس از پايان بررسي اين است كه ديگري يكي ازدغدغه‌هاي نويسنده در طول عمر نويسندگي خود بوده است و در بعضي از آثارداستاني و نمايشي اش به شكل‌هاي متفاوت خود را بروز داده است و ردپايي از خود به جاي گذاشته است. در اين پژوهش در گام اول تلاش شده است آثار داستاني ساعدي را با استفاده از تحليل‌هاي روان شناسي مربوط به اثراز جمله مفهوم اليناسيون در داستان گاو، برادركشي و عقده‌ي حقارت در داستان دو برادر و ماليخوليا و جنون در داستان آرامش در حضور ديگران بررسي كرد و در راستاي آن «ديگري» مربوط به داستان بررسي گردد. و در گام دوم در دو اثرنمايشي كه شامل نمايش نامه چوب به دست‌هاي ورزيل وبهترين باباي دنيا است از طريق بررسي گسترده تر در زمينه اجتماعي به مفهوم ديگري در لايه‌هاي پنهان متن دست يافت.