رنگ دگر بر رخ هنر «نقد و تحليلي بر انديشه و شعر نوذر پرنگ»

نوذر پرنگ از شاعران نوپردازي است كه در دو عرصة غزل و شعر نيمايي موفقيت¬هاي چشمگيري داشته است. گرچه او گاه گاه شيوة كار صادق هدايت را تداعي مي¬كند، در جاي خود منحصر به فرد است و خواننده را بر آن مي¬دارد تا دربارة پيرامون خود بيشتر و بهتر تأمل كند. اين مقاله تحليلي است بر جنبه¬هاي هنري و رويكردهاي فكري شعر نوذر پرنگ كه به اختصار زبان، ساختار و تصوير، درونمايه و وزن شعر او را با رويكرد بينامتنيت بررسي مي¬كند؛ يعني كوشش پرنگ در گام زدن در مسير هنري و سلوك ادبي معاصران خود را از نظر مي‌گذراند. نگارندگان بر آن بوده¬اند تا اهميت كار نوذر پرنگ را به منزلة شاعري معاصر نشان داده، جايگاه او را در حوزة هنر بهتر نشان دهند. محور اصلي اين پژوهش پيرامون فضاي كلي انديشه و هنر شاعر – تصويرسازي و تخيل – گام مي‌زند و پيچيـدگي و ژرفا را در سـاخت، زبان و درونمايه دنبـال مي¬كند. همچنين تأكيد مقاله بر قطعة شعر «شهر هشتم» است كه در قالب سفرنامه در ادامة شعر «سفر» سهراب سپهري، سروده شده و با نگاهي سوررئال شخصيت فرد را در بستر اجتماع تحليل مي¬كند و با ژرف¬نگري موقعيت او را در جامعة امروز نمودار مي¬سازد.