روش‌هاي كاربردي آموزش زبان و ادبيات فارسي

زبان فارسي به¬عنوان يكي از زبان‌هاي غني و كهن دنيا و زبان دوم اسلام، به لحاظ گستره واژگاني و توانايي‌هاي خود، در رديف زبان‌هاي مهم دنيا جاي دارد و از ارزش شاياني براي انتقال مفاهيم دوستي برخوردار است لذا آموزش زبان و ادبيات فارسي از اهميت بالايي برخوردار است. و الگوهاي فعال تدريس موجب تقويت توانايي ذهني شاگردان، افزايش انگيزه دروني فراگيران، ارتقاء خلاقيت آنان و افزايش توانايي حل مسأله و يادگيري بهتر مي¬گردد و يادگيري تنها زماني محقق مي¬شود كه دانش¬آموز به¬طور خلاق درگير موضوع شود. هدف تحقيق حاضر مطالعه روش¬هاي كاربردي آموزش زبان و ادبيات فارسي مي¬باشد. لذا ابتدا چندمورد از روش¬هاي تدريس عنوان شده و توضيح مختصري درباره روش تدريس پژوهش¬محور ارائه گرديد و در آخر پيشنهاداتي جهت آموزش بهتر زبان و ادبيات فارسي ارائه گرديد. باتوجه به نتايج به دست آمده، اكثر روش¬هاي نوين تدريس زبان و ادبيات فارسي در پي فعال كردن دانش¬آموزان مي¬باشد و تلاش بيشتر بر اين است كه دانش¬آموز خود به دنبال آموختن دانش باشد.