استعارۀ مفهومي «باغ» در هشت كتاب سهراب سپهري

استعارة حجمي به عنوان يكي از ابزارهاي تفهيم است كه به كمك زبان مي‌آيد تا مفاهيم انتزاعي را تبيين كند. در ادبيات هر ملت استعاره، به ويژه استعاره از نوع مفهومي- حجمي، كاربردهاي فراوان دارد. شاعران و نويسندگان، بسياري از مفاهيم ذهني خود را به وسيلۀ اين نوع از استعاره بيان مي-كنند. جايگاه استعاره حجمي زماني پراهميت جلوه مي كند كه شاعران و نويسندگان ژرف‌انديش و فيلسوف آن را به كار مي گيرند تا مفاهيم هرمنوتيكي و تجربيات جهان ذهني و يا كشفيات شهودي خود را تبيين كنند. سهراب سپهري در زمره شاعراني است كه بسياري ازمفاهيم دنياي ذهني خود را از طريق اين نوع استعاره‌ها بيان مي‌كند. اين پژوهش درپي آن بوده است تا با بهره‌يابي از روش توصيفي-تحليلي، انواع استعاره‌هاي حجمي برساخته با نگاشت باغ را در شعر سهراب سپهري مورد بررسي قرار دهد. دستاوردهاي تحقيق، ناظر است بر اين نتايج كه سهراب سپري مفاهيم ادراكي و اشراقي بلندي چون عشق، معشوق، هستي، عالم غيب و مواردي از اين دست را در شعر خود به كمك استعارۀ حجمي باغ بيان كرده است.