بحثي دربارة جايگاه كمان و قهرمانان كمان گير در اساطير ايران، يونان و هند

در اسطوره ها و روايات نخستين از زندگي بشر، بنا به ضرورت هاي محيطي و دشواري هاي ناشي از آن، انسان به دنبال راه هايي براي آسان گرداندن زندگي و تأمين امنيت خويش برآمد. از اين روي با اكتشافات و اختراعات ابزارهاي مفيد گام هاي بلندي برداشت. انسان نخستين براي حفظ حيات و پاسداري از زندگي اش در برابر طبيعت وحشي و اقوام بيگانه نيازمند به دفاع از خود بوده است. ابتدايي ترين اشكال دفاع از خويش استفاده از سنگ و چوب بوده است. اين صورت بدوي بعدها به تدريج با اختراع ابزارهايي براي پرتاب سنگ و چوب و... تكميل شد. از اين قبيل بايد از تير و كمان كه از سلاح هاي قديمي بشر است ياد كرد كه به بشر كهن اين امكان را مي داد كه از فاصله-اي دور دشمن را مورد هدف قرار دهند. منشأ پيدايي ابزارآلات دفاعي، تكميل و كاربرد آنها علاوه بر سرشت مادي و بشري با توجه به ماهيت خارق العادة اسطوره، زماني جنبة فرابشري و ماورائي مي يابد. بررسي اين مقوله و نقش كمانداران برجسته در روايات اسطوره اي ايران، يونان و هند، مسئله اصلي اين پژوهش است. كمان ها زماني جنبة اساطيري و ماورائي داشته، مخصوص قهرمان يك كشور بود كه از طرف يك خدا به قهرمان داده مي شود و گاه قهرمان است كه متمم و مكمّل كمان در جايگاه معمول آن مي-گردد و نقش فراانساني خويش را ايفا مي كند. اين كنش در اكثر اساطير ملل نمود يافته است. نگارندگان در اين تحقيق مي كوشند كه با روش تحليل محتوا و از منظر ادبيات تطبيقي ضمن بررسي كمان و كمانداران در اساطير ايران، يونان و هند، به بررسي وجوه اشتراك و افتراق آن بپردازند.