بررسي شيوه‌هاي برخورد با خطاكاران و منكران در سيرة عارفان

يكي از فرايض تأكيد شده در دين اسلام، فريضة امر به معروف و نهي از منكر است. همه فرقه ها و گروه هاي اسلامي بر اجراي اين امر مهم تأكيد كرده اند؛ اما روش اجراي آنها با يكديگر متفاوت بوده است. مطالعه و بررسي سيرة عارفان، نشان مي دهد كه آنها از روش هاي متفاوتي غير از روش هاي مرسوم متشرعان براي انجام اين امر واجب الهي استفاده مي كردند. نوعي تساهل و تسامح، آزاد انديشي و توجه به ويژگي هاي شخص خطاكار در روش آنها ديده مي شود. همين امر باعث شده است كه به صورت هاي متعدد با خطاكاران و منكران برخورد كنند. در اين مقاله تلاش شده است تا از طريق مطالعه كتاب هاي منثور عرفاني به ويژه تذكره الاولياء شيوه هاي متعدد برخورد عارفان با خطاكارن و منكران بررسي و دسته بندي شود. روش پژوهش توصيفي ـ تحليلي است.