تأثير شوري و ترينگزاپك اتيل بر برخي ويژگي هاي گياه بامبو

بامبو يكي از سريع الرشد ترين گياهان و از جمله محصولات ارزشمند است كه عامل حياتي در ايجاد تعادل اكسيژن و دي اكسيد كربن جو مي باشد. رشد و عملكرد بامبو تابعي از كليه عوامل محيطي و اثرات متقابل آن ها است و در اين ميان تنش شوري بر عملكرد و كيفيت گياه تأثيرگذار است. ترينگزاپك اتيل از مهم ترين مواد تنظيم كننده اي است كه جهت بهبود خصوصيات رشدي گياهان در شرايط تنش استفاده مي شود. پژوهش حاضر به صورت فاكتوريل در قالب طرح بلوك هاي كامل تصادفي با 12 تيمار و در 3 تكرار اجرا شد. بدين منظور، تأثير سطوح ترينگزاپك اتيل (0، 2 و 3 ميلي ليتر بر ليتر) و سطوح شوري (شاهد، 100، 200 و 300 ميلي-مولار) بر زيست توده‌ي اندام زيرزميني و هوايي، اختلاف تعداد برگ و اختلاف ارتفاع ساقه ارزيابي شد. نتايج نشان داد، بيشترين زيست توده اندام هوايي و زيرزميني به ترتيب در تيمار هاي 2 بر ليتر تنظيم‌كننده رشد و شوري 300 ميلي مولار و شوري 100 ميلي مولار بدون تنظيم‌كننده رشد مشاهده شد، كمترين ميزان اين صفات در تيمار 2 ميلي ليتر بر ليتر تنظيم‌كننده رشد و شوري 100 ميلي مولار حاصل شد. بيشترين تعداد برگ در تيمار شاهد و كمترين آن در تيمار تنظيم‌كننده رشد 3 ميلي‌ليتر در ليتر و شوري 300 ميلي‌مولار مشاهده شد. بيشترين اختلاف ارتفاع، در شوري 100 ميلي مولار بدون تنظيم‌كننده رشد و كمترين ميزان آن در تيمار 3 ميلي ليتر بر ليتر تنظيم‌كننده رشد و 200 ميلي‌مولار شوري مشاهده گرديد. افزايش ميزان شوري سبب قرارگيري گياه بامبو تحت شرايط تنش مي شود و اين در حالي كه كاربرد ترينگزاپك اتيل در شرايط تنش به وسيله‌ي كاهش فاكتورهاي رشدي گياه آثار سوء تنش را كاهش داده است.