بررسي تنوع زيستي كشاورزي در اقليم هاي مختلف ايران

هدف از اين تحقيق، بررسي تنوع زيستي بوم نظام هاي كشاورزي در اقليم هاي مختلف ايران بود. داده هاي مورد نياز براي اين تحقيق از شهرستان هاي مختلف 30 استان كشور جمع آوري گرديد. نتايج نشان داد كه استان هاي فارس (17/ 1)، خراسان رضوي (15 /1)، اصفهان (15/ 1) و كرمان (14/ 1) بيشترين و استان هاي گيلان (36/ 0)، كهكيلويه و بوير احمد (37/ 0)، بوشهر (47 /0) و قم (48/ 0) كمترين تنوع زيستي كشاورزي را دارا بودند. بطور كلي، استان هاي كشور از نظر تنوع زيستي شانون در 4 گروه اصلي قرار گرفتند، كه استان هايي كه در نواحي مركزي و شرقي كشور قرار داشتند تنوع بالاتري نسبت به استان هاي شمالي و غربي كشور داشتند. از نظر تنوع آلفا و بتا بين اقليم هاي مختلف ايران نيز نتايج نشان داد كه اقليم گرم و خشك فلات مركزي ايران و اقليم معتدل و مرطوب خزري به ترتيب بيشترين و كمترين تنوع بتا را در بر دارند. بيشترين و كمترين تنوع آلفا به ترتيب در اقليم معتدل و مرطوب خزري و اقليم گرم و مرطوب جنوبي مشاهده شد.