اثر بستر تفاله موم زنبور عسل در تلفيق با مواد آلي بر برخي شاخص‎‎هاي بيوشيميايي گاوزبان اروپايي (Borago officinalis) تحت رژيم‎هاي مختلف آبياري

جهت بررسي تاثير استفاده از موم زنبور عسل در تلفيق با ديگر مواد آلي بعنوان بستر كاشت بر برخي شاخص‏هاي بيوشيميايي گاوزبان اروپايي در مقادير مختلف آبياري، آزمايشي بصورت فاكتوريل در پايه طرح كاملا تصادفي با سه تكرار در گلخانه تحقيقاتي دانشكده كشاورزي بردسير، دانشگاه شهيد باهنر كرمان، در سال 1396 اجرا شد. تيمارهاي آزمايش شامل دور آبياري در سه سطح (دو، چهار و شش روز) و بسترهاي مختلف كاشت در هشت سطح (خاك+موم به نسبت 3-1، خاك+موم 4-1، خاك+خاكبرگ 3-1، خاك+خاكبرگ 4-1، خاك+كود گاوي 3-1، خاك+كودگاوي+موم 3-5/0-5/0، خاك+خاكبرگ+موم 3-5/0-5/0 و خاك) بود. نتايج نشان داد كه غلظت كاتالاز (CAT)، اسكوربات پراكسيداز (APX) تحت تاثير اثرات ساده و متقابل دور آبياري و بستر كاشت قرار گرفتند (P≤0.01). كليه بسترهاي كشت حاوي مواد آلي توانستند تنش مربوط به افزايش دور آبياري از 2 به 4 روز را تعديل كنند. ميزان فعاليت آنزيم¬هاي CAT و APX در بسترهاي حاوي خاك+موم با نسبت 3-1، 4-1، موم+خاك+خاكبرگ، خاك+خاكبرگ 3-1 و 4-1 با افزايش دور آبياري افزايش يافتند، به عبارتي اين دو آنزيم نقش موثري در افزايش مقاومت به شرايط تنش خشكي در بسترهاي فوق داشته اند. بنابراين، به نظر مي¬رسد بسترهاي حاوي موم يك بستر مناسب براي گياه گاوزبان اروپايي و در شرايط تنش باشد.