بررسي زاويه ي ديد در داستان هاي مثنوي بر مبناي نظريه ي ژاك فونتني

نشانه – معناشناسي به مثابه ي يك رويكرد، مؤلفه هايي را جهت خوانش متون ارائه مي كند و به ياري آن مي توان متون مختلف را تجزيه و تحليل كرد. زاويه ي ديد نيز به عنوان يكي از كليدي ترين عناصر داستان در فهم بهتر و جهان بيني نويسنده حائز اهميت است. در نشانه – معناشناسي بر اساس نظريه ي ژاك فونتني، زاويه هاي ديد به زاويه ي ديد جهان شمول، تسلسلي، گزينشي، جزء نگر يا ويژه، موازي و كشمكشي _ رقابتي تقسيم مي گردد. هدف از انجام اين پژوهش واكاوي انواع زاويه ي ديد در «قصه ي جوحي» و «منازعت چهار كس جهت انگور» در دفتر دوم مثنوي، بر اساس نظريه ي ژاك فونتني است. اين پژوهش به روش تحليل محتواي كيفي انجام مي گيرد. نتايج پژوهش حاكي از آن است كه در قصه ي جوحي زاويه هاي ديد جهان شمول، تسلسلي و گزينشي و در قصه ي منازعت چهار كس جهت انگور زاويه هاي ديد جهان شمول، كشمكشي- رقابتي و گزينشي نمود يافته است و گفته پرداز اغلب براي بيان مظامين عارفانه در هر دو قصه زاويه ي ديد جهان شمول را به كار گرفته است و آنچه هدف گفته پرداز از پردازش گفتمان و تاثير آن بر گفته ياب بوده است ، محقق شده است.