بازشناسي مفهوم حركت در سينما و معماري

مفهوم حركت در فضا، واقعيت‌هاي عيني و ذهني مختلفي را از نوع و كيفيت فضا، چه واقعي و چه مجازي به دست مي دهد. الگوهاي حركتي در سينما ، فضا را تعريف كرده و به آن ويژگي بياني مي دهد و همين عامل حركت در فضاي معماري است كه باعث ادراك فضاي معماري مي شود، پس چگونگي ايجاد فضا و ارتباط ذهني به عنوان مهم ترين فصل مشترك دو هنر معماري و سينما به شمار ميرود. در اين مقاله ابتدا به ماهيت دو هنر سينما و معماري پرداخته سپس به تشريح بنيادي ترين مفهوم مشترك اين دو هنر يعني فضا، زمان و حركت خواهيم پرداخت، در نهايت چنين نتيجه مي شود كه اساس تمامي تجربيات فضايي و درك فضا متكي بر حركت است كه به عنوان الگويي كه هر دو عنصر فضا و زمان را در خود جاي مي دهد در فضاي مجازي فيلم و فضاي فيزيكي معماري بيانگر حالات مختلفي مي شود.