رفتارشناسي فضاي شهري با رويكرد افزايش حضور پذيري

مقاله حاضر با هدف تبيين رفتارهاي استفاده‌كنندگان از فضا و تاثير آن بر ميزان حضورپذيري فضاهاي شهري بر آن است تا با شناسايي عوامل موثر بر حضور پذيري به تبيين ارتباط ميان اين عوامل و رفتار افراد بپردازد. بدين منظور ابتدا مشخصه‌هاي رفتارشناسي مورد ارزيابي قرار گرفته و با بررسي رويكردهاي مختلف حضورپذيري به شناسايي عوامل موثر در حضورپذيري فضاهاي شهري پرداخته مي‌شود در ادامه به منظور دستيابي به اهداف پژوهش، نظريات رتفارشناسي حضوري پذيري مورد بررسي قرارگرفتند. به جهت تاييد مباني نظري پژوهش چندي از فضاهاي شهري از قبيل ميادين، خيابان‌ها و ... مورد بررسي قرارگرفت و با توزيع پرسشنامه، داده‌هاي مورد نياز گردآوري شد. پس از بررسي پرسشنامه‌ها و مشاهده مستقيم عواملي از حضور پذيري استخراج و مدل به دست آمده از مباني نظري تاييد گرديد.