غني سازي برنج به روش مهندسي ژنتيك براي مقابله با فقر آهن و روي

كم‌خوني ناشي از كمبود آهن و كمبود روي جزو شناخته‌شده‌ترين شكل‌هاي سوءتغذيه ريزمغذي‌ها هستند به طوري كه در حدود دو ميليارد نفر از جمعيت جهان به نوعي از آن رنج مي‌برند. رژيم‌هاي غذايي بر پايه غلات كه قوت غالب بسياري از مردم را در سراسر جهان تشكيل مي دهد، منابع ضعيفي از آهن و روي هستند. برنج براي بيش از نيمي از جمعيت جهان به عنوان يك غذاي اصلي به حساب مي‌آيد. روش‌هاي مختلفي براي غني‌سازي مواد غذايي پيشنهاد شده‌اند، اما خيلي از آن‌ها به دلايل بيولوژيكي و اقتصادي-اجتماعي كارايي لازم را ندارند. روش هاي مرسومي كه براي افزايش دسترسي چنين ريزمغذي هايي استفاده مي شود عمدتا شامل مكمل دهي به برخي از غذاها وغني سازي آنهاست. از روش هاي جديدي كه توجه زيادي را به سمت خود جلب كرده است غني‌سازي زيستي دانه‌هاي غلات، مانند برنج، به عنوان يك راهبرد اميدواركننده است. به علت تنوع ژنتيكي پايين ريزمغذي‌ها در ژرم‌پلاسم برنج، روش اصلاح نباتات (به‌نژادي) سنتي به تنهايي روش چندان موثري براي غني‌سازي زيستي برنج نيست. تكنولوژي ژن، چشم‌اندازهايي براي بهبود مؤثر محتواي روي و آهن در دانه‌هاي برنج ارائه مي‌دهد. در اين مقاله راهبردهاي استفاده شده براي بهبود محتواي آهن و روي در برنج و ژن‌هاي كنترل‌كننده هموستازهاي آهن و روي مورد بررسي قرار مي گيرند