ارزيابي مقايسه اي تاثير فرآورده هاي متفاوت غني از پلاكت بر التيام و نوزايش بافت استخواني با استفاده از مدل چند نقيصه اي استخوان درشت ني

هدف: مقايسه تاثير استفاده موضعي از پلاسماي غني از پلاكت خالص (P-PRP)، پلاسماي غني از پلاكت حاوي گلبول سفيد (L-PRP) و فيبرين غني از پلاكت (PRF) بر التيام و نوزايش بافت استخواني. طرح مطالعه: مطالعه تجربي حيوانات: چهار قلاده سگ نر بالغ از نژاد مخلوط روش كار: تعداد 4 نقيصه به قطر 5 ميلي متر و فاصله حداقل 1 سانتي متر از يكديگر در طول سطح مياني استخوان درشت ني حيوانات ايجاد شد. در هر استخوان، سه نقيصه بصورت تصادفي توسط P-PRP، L-PRP و PRF خودي پر شده و يك نقيصه به عنوان كنترل خالي باقي ماند. قبل و بلافاصله بعد از عمل و در روزهاي 14، 28، 42 و 56 تصاوير راديولوژيك جهت تعيين ميزان Gray scale محل نقيصه تهيه شد. همچنين در زمان هاي 4 و 8 هفته بعد از عمل درصد بافت استخواني تازه تشكيل شده در محل نقيصه تعيين شد. نتايج: اختلاف آماري معني داري در ميزان Gray scale در زمان هاي مختلف و درصد بافت استخواني تازه تشكيل شده در زمان 4 هفته مشاهده نشد، ولي در زمان 8 هفته درصد استخوان سازي گروه PRF (02 /3 ± 43 /33) بطور معني داري بيشتر از گروه هاي كنترل (24/ 0 ± 2 /25)، P-PRP (64/ 6 ± 9/ 26) و L-PRP (83/ 4 ± 02/ 28) بود. نتيجه گيري و كاربرد باليني: به نظر مي رسد كه فيبرين غني از پلاكت بيشترين تأثير را در بين فرآورده هاي غني از پلاكت بر نوزايش بافت استخواني داشته و مي تواند در موارد باليني نيز مورد استفاده قرار گيرد.