بررسي نقش آموزه ­هاي ديني در سلامت رواني به­ عنوان رويكردي از سبك زندگي اسلامي

آموزه­هاي اسلام با تغيير و اصلاح شناخت و تفكر نسبت به جهان و هدايت بشر به سمت جهان­بيني الهي، بر نگرش انسان به مسائل زندگي، رفتار، عواطف و احساسات شخص تأثير گذاشته كه ايمان و توكل به خدا، مثبت انديشي، اميدواري به زندگي و ... از نتايج آن مي­با­شد. اصلاح و هدايت تفكر به سمت جهان­بيني الهي باعث اصلاح رفتار شخص مي­گردد كه اين رفتارهاي صحيح در خانواده، روابط بين فردي و... مي­تواند بهداشت رواني افراد را تأمين نمايد. اعتقادات مذهبي باعث افزايش سلامت روان افراد شده، به گونه­اي كه مذهب يك حس كنترل تفسيري (دروني و بيروني) ارائه مي­دهد كه خود سپر سلامت رواني انسان مي­شود؛ بنابراين تا حد توان به فرد داراي مذهب اين قدرت را مي­دهد كه در زندگي تلاش كند و در امور غيرقابل كنترل به خداوند پناه ببرد و بدين ترتيب از آسيب­هاي رواني به خود پرهيز نمايد. با توجه به مسائل بيان شده، از اصول كلي بهداشت روان از ديدگاه اسلامي مي­توان به توكل، خودآگاهي و شناخت نفس، شكرگزاري و ... اشاره كرد. در اين مقاله تلاش بر آن است تا با استفاده از متون مقدس اسلامي، ديدگاه­هاي روانشناسي و بكارگيري شيوه­هاي پژوهش تاريخي، به بررسي نقش آموزه­هاي ديني در سلامت رواني به­عنوان رويكردي از سبك زندگي اسلامي پرداخته شود.