تاثيركائنات در سبك زندگي و سلامت معنوى از منظر صحيفه سجاديه

از ديرباز دو بعدي بودن انسان مورد توجه و تاييد اهل علم بوده است و بالطبع همانگونه كه بفكر تدابيري براي ارتقاء سلامت جسم بوده اند نظر آنها به سمت بعد معنوي جلب شده و عوامل موثر در سلامت آن را مورد بررسي و تجزيه و تحليل قرار داده اند. تا آنجا كه دريافته اند كه سلامتى بدون معنويت داراى كمبود اساسى است. هدف اصلى اين پژوهش، بررسي تاثير موجودات عالم پيرامون انسان بر سلامت جسمس و معنوى او در آموزه هاى دين مبين اسلام است كه با روش توصيفى ـ تحليلى و با مراجعه به منبع ارزشمند صحيفه سجاديه به استخراج اين موارد پرداخته شده است. يافته هاى تحقيق نشان مى دهند كه دين اسلام در ارتقاى سلامتى پيروان خود نقش اساسى داشته و رابطه محكمى بين محيط پيرامون حتي خود انسان و سلامت جسمي و روانى وجود دارد. موضوع تحقيق مضامين بسيار زيبا و سازنده چند دعاي صحيفه سجاديه است كه طي آن نشان داده شده است پروردگار عالم سازنده بدن انسان و روح او و تركيب كننده اين دو است. بنابراين تنها او مي تواند نسخه سلامت جامع را تجويز كند. دعاي طلب خوهاي نيك، دعاي طلب عافيت و دعا به هنگام بيماري، اندوه و گرفتاري بيان كننده دستورالعمل كامل براي دستيابي به نقشه سلامت جسمي و رواني مي باشد و در وراي دعا براي جسم آنچه بهره اصلي را مي برد روح و روان انسان است.