بررسي اثرات تراكم پذيري بر عملكرد آيروديناميكي ايرفويل S2027

در مقاله حاضر به آناليز آيروديناميكي ايرفويل S2027 با استفاده از شبيه سازي عددي پرداخته شده است و به منظور اعتبار سنجي، نتايج مذكور با كار عددي سومرز و اپلر [1] مقايسه شده است. از جمله مهمترين پارامترهاي آيروديناميكي كه تخمين صحيح آنها داراي اهميت بالايي ميباشد ضرايب ليفت و درگ مي¬باشند. اين ضرايب تاثير زيادي بر عملكرد پروازي هواپيما دارند. با توجه به هزينه بر بودن تست هاي آزمايشگاهي براي تخمين صحيح ميزان اين ضرايب تحليل¬هاي ديناميك سيالات محاسباتي ميتواند تا حد زيادي هزينه¬هاي آزمايشگاهي را كاهش دهد. در اين مقاله سعي بر آن است تا با استفاده از نرم افزار فلوئنت، ضرايب ليفت و درگ در دو رژيم تراكم ناپذير و تراكم پذير مورد بررسي قرار گيرد. نتايج حاكي از آن است در جريان تراكم ناپذير با افزايش رينولدز، شروع جدايش به تعويق مي¬افتد، لذا استال نيز به تعويق افتاده و جدايش در زاويه¬هاي حمله بالاتري رخ مي¬دهد و همچنين با افزايش عدد رينولدز محدوده باكت وسيع تر مي¬شود و همچنين در جريان تراكم پذير در ناحيه غير خطي با افزايش عدد ماخ به دليل وقوع شوك جدايش زودتر رخ مي¬دهد و استال در زواياي حمله كوچكتر اتفاق مي¬افتد، همچنين مقدار ليفت ماكزيمم نيز كاهش مي¬يابد.