مطالعه عددي بررسي تاثيرات زمان¬بندي پاشش سوخت بر روند احتراق يك موتور اشتعال تراكمي واكنش كنترل ¬شده

استفاده از راهبردهاي احتراقي واكنش كنترل شده در موتورهاي اشتعال تراكمي يكي از روش¬هاي مناسب و كارآمد در راستاي كاهش همزمان ميزان آلايندگي¬هاي خروجي و بهبود عملكرد موتور مي¬باشد. در موتورهاي اشتعال تراكمي واكنش كنترل شده دو سوخت با دو واكنش پذيري متفاوت استفاده مي¬شود. در مطالعه حاضر سوخت با واكنش پذيري بالا ديزل و سوختي با واكنش پذيري پايين ايزو-بوتانول استفاده شده است. در راستاي شبيه¬سازي حالت پايه كاركردي موتور در مطالعه حاضر از مكانيزم احتراقي ايزو-بوتانول، هپتان، هيدروكربن-هاي آروماتيك حلقه¬ايي با 76 گونه و 349 واكنش استفاده. در مطالعه حاضر، تاثيرات زمان¬بندي پاشش سوخت ديزل تك¬مرحله¬ايي بر ميزان آلايندگي خروجي و سطح عملكرد يك موتور تك استوانه¬ايي اشتعال تراكمي واكنش كنترل شده بررسي شده است. بازه زمان¬بندي پاشش سوخت تك¬مرحله¬ايي ديزل از 60 تا 30 درجه ميل لنگ قبل از نقطه مكث بالا با گام¬هاي 5 درجه انتخاب شده است. نتايج نشان داده است پاشش سوخت ديزل با زمان¬بندي 45 درجه ميل لنگ قبل از نقطه مكث بالا باعث كاهش همزمان ميزان آلايندگي خروجي و بهبود سطح عملكرد موتور شده است.