مسيحيان در دوره¬ي ساساني

مسيحيان ايران همواره در برهه¬هاي مختلف به¬عنوان يكي از اقليت¬هاي نازردشتي به شمار مي¬رفتند.اساس فرمانروايي ساسانيان به¬عنوان يك حكومت مذهبي يكپارچگي ديني بود، آنان قدرت را در ايران به دست گرفتند و دين و سياست را دو همزاد مي¬انگاشتند. اردشيربابكان، مؤسس سلسله¬ي ساساني، خود را در سنگ ¬نوشته¬ها بغ(=خداوندگار) و از نژاد خدايان خواند. بر اين اساس، سياست تكثر ديني و فرهنگي حاكم در دوره¬ي پيشين را كنار گذاشت و تعصب ديني را جايگزين آن كرد. در اين جستار كوشش خواهد شد مختصري از دين اشكانيان و روابط و سياست پادشاهان اشكاني با اين آيين¬ها ،ورود مسيحيت در ايران و گسترش آن در دوره¬ي ساساني به مناسبات، روابط و سياست پادشاهان ساساني و همچنين جدايي كليساي ايران از روم و تأثير آن بر رخدادها و مناسبات پادشاهان ساساني با مسيحيان پرداخته شود.