دانشگاه كارآفرين ضرورت اقتصاد مقاومتي

شرايط جامعه ايران در پسا تحريم و پسابرجام به گونه اي است كه نياز به يك نيروي مولد و دورني دارد كه بتواند به صورت خودجوش و بدون وابستگي به منابع نفتي و با نگاه به درون، چرخ هاي اقتصاد كشور را به حركت در آورد. رشد اقتصادي از مولفه هاي بسيار مهم پيشرفت و رشد هر جامعه اي محسوب مي شود و يكي از اركان مهم اين رشد نقش كارآفريني و كارآفرينان به عنوان يكي از راهكارهاي مقابله با عوامل و فشارهاي خارجي و حركت درمسير پيشرفت جامعه و رهايي از وابستگي صرف از منابع و حمايت دولتي مي باشد. يكي از نهادهايي كه در ايجاد تفكر و نگرش كار آفريني و ايجاد اشتغال پايدار مي تواند نقش مهمي ايفاكند دانشگاهها و مراكز آموزش عالي مي باشند، از اين رو دانشگاهها بايد در مسيري حركت كنند كه افرادي نوآور، مبتكر و خلاق پرورش دهند. در اين تحقيق سعي بر آن بوده است كه با روش مطالعه اسنادي، دانشگاه هاي كار آفرين و شاخصه هاي اقتصاد مقاومتي و رابطه اين دو مشخص گردد. نتايج پژوهش حاضر به استناد ادبيات تحقيق حاكي از آن است كه دانشگاههاي كار آفرين نقشي مثبت و مستقيم در تحقق اقتصاد مقاومتي دارند و بايستي دانشگاههاي كشور شرايط لازم را براي كار آفريني و اشتغال جوانان با بازنگري در اهداف، برنامه ها، سرفصل ها و روش هاي آموزش فراهم سازند.