ميني ماليسم در كتاب تذكره الاولياي عطار

ساده گرايي يا ميني ماليسم، سبك يا رويكرد ادبي است كه بر پايه فشردگي و تراكم و ايجاز بيش از حد محتواي اثر نمود پيدا مي كند. مينيماليست ها در فشردگي و ايجاز تا آنجا پيش مي روندكه فقط عناصر ضروري اثر، آن هم در كمترين و كوتاه ترين شكل باقي بماند. به همين دليل كم حجمي و ايجاز از بارزترين ويژگي هاي اين آثار است. امروزه ميني ماليسم را پديده اي نو و برآمده از ادبيات غرب مي دانند، با وجود اين در آثار منظوم و منثور كلاسيك فارسي به ويژه متون عارفانه و صوفيانه نمونه هاي بي شماري مي توان يافت كه كاملاً منطبق با ويژگي هاي سبكي داستان هاي ميني مال است. در اين ميان، برخي از حكايت هاي كتاب تذكره الاوليا برخي از ويژگي هاي داستان ميني مال را دارند. پژوهش حاضر برآن است تا به شيوه تحليلي - توصيفي به بررسي ساختار حكايت هاي تذكره الاوليا و تطبيق آن با اصول داستان هاي ميني مال بپردازد تا علاوه بر ارائه تصويري روشن از رگه هاي مينيمال نويسي در آثار ادبيات كهن نشان دهد كه؛ اصول به كار رفته در ساختار حكايت هاي صوفيانه و عارفانه اين اثر از جنبه هاي بسياري با اصول داستانهاي مينيماليستي هماهنگ است و از اين جهت نمونه بارزي از كوتاه گرائي محسوب مي شود.