تحليل فرايند تصعيدِ حرص از ديدگاه عطار و مولوي

يكي از راهكارهاي روان كاوانه عطار و مولوي، براي تبديل و تغيير وضعيت انگيزش هاي دروني انسان، به شكل مطلوب و جامعه پسند، فرآيند تصعيد يا والايش است. با وجود اميال و انگيزش هاي گوناگون فطري، هم چون حرص در نهاد آدمي، عطار و مولوي مي كوشند در قالب فرآيند تصعيد، جهت انگيزش حرص را تغيير دهند و آن را به مجاري و كانال هاي مقبول در جامعه رهنمون و هدايت كنند تا انسان ها براي رسيدن به كمال ، انگيزش حرص را سركوب نكنند يا آن را به امور نازل و فرودين دنيوي متمايل نسازند؛ بلكه در قالب فرايند تصعيد، قوه حرص را در مجاري امور متعالي و برين به كار گيرند، تا موجب دوام و بقاي عالم، سبب رشد فردي و اجتماعي و خودشكوفايي شوند.