روش‌هاي نوين آموزش در تاريخ بررسي موردي استفاده از نقشه‌هاي تاريخي و گردش‌هاي علمي

هيچ درسي مثل تاريخ به دليل حفظي بودن مورد هجوم و حمله واقع نشده است، اين مسئله در منابع تاريخي نيز اشاره شده است. ابن فندق در كتاب تاريخ خود تاريخ بيهق مي‌نويسد: «به حكم ميل نفس بدين حفظ اين علم آسانتر است. »و تصور بسياري از مردم از خواص و عوام اين است كه تاريخ حفظي است. هر چند يونسكو هدف آموزش تاريخ را در تبديل فهم پايدار و غير قابل دوام به فهم پايدار اعلام كرد، تغييري در درس تاريخ از حالت حفظي به فهميدن ايجاد نكرد. با توجه به اين مشكل تاريخ، در اين مقاله سعي خواهد شد با عنايت به روش‌هاي نوين آموزش تاريخ، به چگونكي رفع اين معضل پرداخته شود. سوال اصلي پژوهش اين است كه با چه روش هايي مي‌توان درك بصري دانش آموزان را افزايش داد تا يادگيري درس از سطح حفظ كردن به فهم برسد. اين مقاله از نوع كتابخانه‌اي و به روش توصيفي –تجربي(تجربه آموزشي نگارنده) و در راستاي سوال پژوهش، دو روش استفاده از نقشه‌هاي تاريخي و گردش‌هاي علمي مورد توجه قرار خواهد گرفت. موارد ذكرشده ابزارهاي سودمند در آموزش تاريخ هستند زيرا با استفاده از آن‌ها درك ديداري مطالب و موضوعات تاريخي در فضاي جغرافيايي و مكاني محقق خواهد شد.