اشكال و مصاديق فساد

فساد قدمتي به اندازه تمدن داشته و اكنون يكي از مسائل مبتلا به كشورهاي جهان مي باشد .در طي قرون همواره رابطه معكوسي بين استفاده درست و بجا از قدرت و قلمرو گسترش فساد وجود داشته است و زماني كه از قدرت به طور مطلوب استفاده مي شد ميزان فساد كاهش مي يافته است . در حقوقي داخلي ما تعريفي از فساد ارائه نشده است و صرفا در برخي ازقوانين و مقررات مصاديقي از فساد و مجازات تخلف از اين قوانين ذكر شده است. مطالعه دولتهانشان مي دهد فسادها عمدتا در دو سطح صورت مي گيرد: سطح اول : مفاسدي است كه عمدتا با نخبگان سياسي مرتبط بوده و كارمندان عالي رتبه و مقامات ارشد دولتها درگير اين نوع فساد مي باشند. تعبير «فساد بالانشينان يقه سفيد» را در سطح اول مي توان به كار گرفت . اين نوع مفاسد در بخشهاي واردات ، مزايده ها، مناقصه ها ، خريد هاي خارجي و داخلي كلان ، بخشهاي مرتبط با فروش منابع زيرزميني و پروژه هاي بزرگ عمراني رخ مي دهد. فساد در سطح دوم : ميان كارمندان رده پاييني است كه كه در اين نوع فساد رشوه هاي عمومي ، كارسازي هاي غيرقانوني در اين سطح صورت مي گيرد. فساد در سطح دوم عمدتا با بخش خصوصي و جامعه درگير و در ارتباط مي باشد. بدون ترديد مطالعه بازخوردهاي حاصل از اقدامات ساير كشورها مي تواند راهي موثر در جهت تضعيف فساد و ريشه كني آن در كشورمان پيش روي بگذارد.