اقتصاد لغوي در قرآن كريم

تمايل به انجام دادن كار در مدت كوتاه و با صرف انرژي كمتر، ويژگي ديرينه و هميشگي انسان است. زبان نيز از اين اصل مستثني نيست و همواره به كوتاه و ساده شدن تمايل دارد. كوتاه شدن طول يك جمله يا تغيير شكل يك كلمه مي¬تواند هم مدت بيان يا نگارش آن سازه زباني را كاهش داده تا به صورت موجزتري بيان شود و هم از مصرف انرژي بكاهد، درحاليكه با كمترين الفاظ بيشترين معاني را (بدون خلل يا خدشه در بار معنايي) منتقل كند. اين مقاله بر آن است تا با بازخواني و واكاوي نمونه¬هاي قرآني از ميان بليغ¬ترين و اعجازآميز¬ترين كلامها، به بررسي برخي از نمودهاي اين اصل زبان¬شناسانه تحت عنوان اقتصاد لغوي بپردازد. ابدال، ادغام، تصغير، حذف، ايجاز، ساختار لفظي و معنايي اسم مفرد يا جمع و تعدد معاني و استعمالات فراوان آنها، از جمله مواردي است كه فرايند اقتصادي زبان در آنها نمود پيدا مي¬كند.