بررسي عنصر پيرنگ داستان آفرينش آدم در مرصادالعباد

داستان آفرينش آدم در مرصادالعباد يكي از داستان هاي قرآني– عرفاني ادبيات فارسي است كه نجم رازي (دايه) آن را در سده ي هفتم هجري به نگارش در آورده . نگارندگان اين مقاله در پي پاسخ به اين سوال بودند كه آيا مي شود اين داستان كلاسيك را با تكيه بر تعاريف داستان نويسي جديد بررسي كرد . در رابطه با عنصر پيرنگ كه يكي از عناصر مهم داستان نويسي جديد به شمار مي رود و بررسي آن در حكايات و داستان هاي كلاسيك ، مقالات معدودي نوشته شده و همين امرنگارندگان اين مقاله را وا داشت تا به بررسي اين عنصر در داستان آفرينش آدم بپردازند . نتايج به دست آمده نشان مي دهد كه اين داستان داراي پيرنگ منظمي است . با شروعي منطقي ( اراده ي خداوند براي خلقت آدم ) آغاز مي شود و به ميانه و اوج داستان كه سركشي ابليس و عصيان آدم است مي رسد . در نهايت هم با بخشيده شدن آدم توسط خدا به پايان مي رسد . همچنين در طول مقاله به بررسي گره افكني ها ، كشمكش ها ، بحران ها و تعليق كه از ويژگي هاي پيرنگ هستند پرداخته شده .