بررسي(موردي) تطبيقي نماد در شعر بدر شاكر السياب و فروغ فرخزاد

نماد از مهمترين ابزارهاي شاعران و نويسندگان براي انتقال مفاهيم ذهني است. هر شاعر يا نويسنده¬اي بر اساس قوه نيروي ذهني كه دارد از نماد بهره مي¬برد. بهره گيري از نماد علاوه به قدرت خلاق شاعر و نويسنده به محيط اجتماعي نيز بستگي دارد. بدر شاكر السياب و فروغ فرخزاد از شاعراني هستند كه نماد را در پيشبرد مقاصد ذهني خود به كار گرفته¬اند و در اين مسير راههاي متفاوتي را طي كرده اند. نمادي كه در شعر سياب وجود دارد با نمادي كه در ذهن و شعر فروغ ديده مي¬شود تا حدودي با هم تفاوت دارند، يكي باران را مظهراميد مي¬بيند و ديگري آن را نماد پاكي، يكي باد را پيام آور رحمت مي¬داند و ديگر آن را نماد ويراني. بنابراين ديدگاه شاعران و نويسندگان به نماد يك ديدگاه اجتماعي و چه بسا سياسي است و در اين راستا نمادهايي كه در شعر سياب و فروغ به چشم مي-خورد را با روش تحليلي- توصيفي مورد واكاوي قرار داده ايم و نگاه متفاوت اين دو شاعر را به نمادهاي يكسان مورد بررسي قرار داده و با آوردن شواهد مثال؛ آنها را براي مخاطبين تفسير و تبين كرده ايم.