تأمّلي فرماليستي در غزل «سخن اهل دل» از حافظ شيرازي

ضرورت پرداختن به نقد ادبي انكارناپذير است زيرا قسمت عمده¬اي از ادبيات فارسي را مباحث مرتبط با آفرينش ادبي، تشكيل مي¬دهد. يكي از رويكردهاي نقدادبي، ديدگاه صورت¬گرايي يا فرماليستي است. يكي از آثار ارزشمند ادبي كه از ديدگاه نقد فرماليستي قابل بررسي است ديوان حافظ است كه باعث آشكار شدن بيشتر زيبايي¬هاي اثر مي¬شود و غزل حافظ نمونه¬ي ارزشمندي از فصاحت و بلاغت ادب فارسي است.فرماليست به جنبه-هاي شكل و صوري اثر ادبي مي¬پردازد و متن ادبي را فارغ از مسائل روان¬شناسي، تاريخي، اجتماعي و ... مورد بررسي قرار مي¬دهد. اين مطالعه با روش توصيفي تحليلي و با ابزار كتابخانه¬اي و سندكاوي صورت گرفته و در پي آن است تا نشان دهد شاعر تا چه ميزاني به مباحث لفظي پرداخته است. داده ها نشان مي هد كه شاعر با پرداختن به بعد معنايي از توجه به صورت و شكل ظاهر غافل نمانده است و صورت و معنا به عنوان دو روي يك سكه در شعر او تجلي مي¬يابد.