روان‌شناسي رنگ دراشعار منوچهري دامغاني بر اساس نظريه ماركس لوشر

لوشر در آزمايش معروف خود، رنگ ها را ذيل هشت گروه معرفي كرده است. آنچه در اين آزمايش مورد توجه قرار مي‌گيرد اولويت در انتخاب يا عدم انتخاب رنگ هاست. در اين پژوهش سعي بر آن بوده با آمار بسامدي هشت رنگ كاركردي ماركس لوشر در اشعار منوچهري و ترتيب آن‌ها بصورت بسامد هريك به تحليل روان شناسي رنگ‌ها و طبقه بندي زوجي آن‌ها پرداخته شود و از اين رهگذر وضعيت روحي شاعر را تا حدي دريابيم. در اين بررسي انجام گرفته رنگ سرخ، پر بسامدترين رنگ در اشعار منوچهري بوده كه نشان از قدرت، شور و زنده دلي شاعر است. سپس رنگ سياه بالاترين ميزان بسامد را داشته كه در استفاده از رنگ سياه دوجنبه غم و خوشي همزمان مطرح بوده و بر آن اساس تصوير آفريني صورت گرفته است. زرد و سبز بعد از سرخ و سياه، روحيه شاعر را در تلاش و بيرون آمدن از دشواري ها نشان مي دهند. در برخي مواقع هم رنگ و الگوهاي رنگين در تركيبات منوچهري ، جنبه نمادين پيدا مي‌كند. لذا از رنگ هم در معناي اصلي و هم در معناي مجازي بهره برده است.