مطالعه¬ي تطبيقي سطح ادبي در «سمك عيار» و «سرگذشت ژيل بلاس»

توجه به مسائل و مباحث مربوط به سبك‌شناسيِ آثار ادبي از اهميت شاياني برخوردار است، چرا كه تعيين و تحليل سبك آثار، بيانگر هنر و چگونگي به تصوير كشيده شدنِ فكر نويسنده است. همواره ميان فكر و سبك ادبي نويسندگان ارتباط وجود دارد؛ با در نظر گرفتن اين ارتباط، ديدگاه نويسنده را مي‌توان تبيين كرد. با عنايت به اين موضوع، جستار حاضر با استفاده از روش تحليلي- توصيفي، سطح ادبي (با تمركز بر مباحث مربوط به علم بيان) «سمك عيار» و «سرگذشت ژيل بلاس» را به شكل تطبيقي، مطالعه و تحليل كرده¬است. حاصل پژوهش نشان مي¬دهد كه استفاده از صنايع ادبي از قبيل: اغراق، تشبيه، استعاره، كنايه و ... دستاويز مهمي بوده¬است تا نويسندگان بتوانند انديشه¬هاي اجتماعي، فرهنگي و وقايع جامعه¬ي عصر خود را به مخاطبان منتقل مي¬كنند. لازم به ذكر است به دليل رئاليستي بودن هر دو اثر و بازتاب شرايط اجتماعي و فرهنگي عصر نويسندگان و حضور مشهود عناصر فرهنگ عامه در آثار ياد شده، ساختار صنايع ادبي موجود در آثار مورد مطالعه، غالباً ساده و برگرفته از عناصر موجود در زندگي روزمره¬ي نويسندگان است و همين عامل اقبال مخاطبان عامه را در پي داشته است. تطبيق صنايع ادبي در دو اثر نشان داد كه در سمك عيار آرايه¬ي «تشبيه» و در «سرگذشت ژيل بلاس» استفاده از «كنايه» بسامد بيش¬تري دارد.