مقايسۀ روابط شخصيت ها در داستان زال و رودابه و سياوش و سودابه بر اساس الگوي كنشگر گريماس

موضوع اصلي اين مقاله مقايسۀ چگونگي روابط شخصيت ها در دو داستان سياوش و سودابه و زال و رودابه در شاهنامۀ فردوسي است، در تحليل و بررسي داده ها، الگوي كنشي گريماس مبنا قرار گرفته است. هدف اين پژوهش، شناخت كاركرد و روابط شخصيت ها و تعيين وجوه تشابه و تفاوت آن در اين دو داستان است. روش تحقيق توصيفي- تحليلي است. يافته هاي پژوهش نشان داده است كه در اين دو روايت هر شش كنشگر مورد نظر گريماس حضور دارند و به ساختار داستان نظم مي بخشند. نكات برجسته در اين دو روايت عبارتند از اينكه: 1- كنشگر فرستنده در هر دو روايت عشق است نه يك شخصيت. 2- سياوش به عنوان يكي از شخصيت هاي اصلي برخلاف معمول داستان هاي عاشقانه كه معمولاً كنش فاعليت يا پذيرندگي را دارند، كنش بازدارندگي را ايفا مي كند. 3- اهميت به قوم و نژاد و داشتن انديشه هاي زن ستيزانه از دلايل مشترك مخالفت كنشگران بازدارنده در دو داستان مي باشد. 4- فردوسي مرد را نماد عقل و زن را نماد عشق مي داند ؛از پيوند عقل و عشق در داستان زال، رستم كه نماد قدرت و هويت ايران است متولد مي شود و از گريز عقل از عشق در داستان سياوش كشته شدن غم انگيز شخصيت هاي اصلي و جنگ طولاني مدت ايران و توران پديد مي آيد.