ارزيابي پهنه‌هاي گردشگري طبيعي در لبه ساحلي شهر چالوس با استفاده از روش Promethee

گردشگري طبيعي به‌عنوان يكي از شاخه‌هاي اصلي و نسبتا جديد گردشگري مطرح است. اين پديده كه جبران‌كننده آثار مخرب زيست‌محيطي ناشي از گردشگري است، بر مفاهيمي چون محيط زيست، مشاركت، آموزش و حس مكان تاكيد دارد. به‌عبارت ديگر پايداري گردشگري در شهرهاي ساحلي وسيله گردشگري طبيعي تضمين خواهد شد. مسائل زيست‌محيطي در شهرهاي ساحلي كشورمان يكي از معضلات بزرگ گردشگري است و شهر چالوس نيز از اين قاعده پيروي مي‌كند. حجم بالاي آلودگي ساحل شهر چالوس به حدي است كه ضررهاي ناشي از گردشگري را بيشتر از فوايد آن نشان مي‌دهد. در نتيجه پيروي از يك برنامه اكوتوريسمي در مطالعات و طراحي‌هاي اين شهر ضروري به‌نظر مي‌رسد. روش تحقيق در اين پژوهش روش پراميته است. براساس جدولي از اصول، معيارها و شاخص‌هاي پژوهش، به پهنه‌بندي و ارزيابي پهنه‌هاي ساحل شهر چالوس پرداخته شد. در اين راستا به كمك فرمول كوكران تعداد 81 پرسشنامه به‌عنوان جامعه آماري انتخاب شد. اين تعداد پرسشنامه به‌طور تصادفي بين ساكنين شهر چالوس و گردشگران اين شهر توزيع شد. به كمك نرم افزار Decision Lab ، نتايج تحليل شده‌است. در نتيجه پهنه ساحلي مياني از بين سه پهنه انتخاب شده به‌عنوان پهنه مناسب طراحي انتخاب شد.